Jawel, skydivers vallen niet alleen naar beneden, ze stijgen ook. Ik kan het bevestigen want ik heb het met mijn eigen ogen gezien.

Wesly Van Gorp is één van de leden van ‘2 Drunk 2 Drop’, het Belgisch team skydiven die meedingt naar de wereldtitel ‘formatiespringen’ in 2012. Dit wereldkampioenschap vindt plaats in het exotische Dubaï. Wat een vooruitzicht. Wesly beoefent deze sport al 3,5 jaar, doet ongeveer 300 skydives per jaar en vliegt ongeveer 100 uur per jaar in de windtunnel. Het team van Wesly heeft diverse kampioenschappen gewonnen, waaronder het Belgische.

Voor de fotoshoot trokken we naar Roosendaal, de enige indoor skydivecentrum in de Benelux. Dit centrum heeft een verticale windtunnel waar een windsnelheid wordt opgewekt die voldoende is om op te zweven.  Wat een hels lawaai in die tunnel. Gelukkig zijn ze genereus met de oordopjes, want die zijn broodnodig. Zelfs na het verlaten van de tunnel hoorde ik de wind nog steeds tussen m’n oren. Of heeft het met mijn leeftijd te maken, ik hoop van niet.

Formaties, daar draait het allemaal om. Met z’n vier maken ze aan de lopende band formaties, zo veel mogelijk. In de lucht moeten ze binnen de 35 seconden zo veel mogelijk opgelegd formaties vormen. Je kan het amper volgen, laat staan fotograferen. Ik plaatste twee flitsers links en rechts van de tunnel, uiteraard aan de buitenkant, die hun vliegensvlugge bewegingen bevroren. In normale omstandigheden neem je de tijd om een lichtmeting te doen, wat bij te sturen en de persoon in kwestie vriendelijk te vragen om stil te blijven staan. Dit is geen optie voor deze hyperactieve skydivers. De autofocus van m’n Canon draaide dol.

Het team bestaat uit vier leden en een video-man: Sabine Gijzen, Marc Kelchtermans, Bart Daenen, Wesly Van Gorp en Paul Turlings. Het is een hecht team. Dat voel je niet alleen in hun vlotte samenwerking tijdens de sprong, maar ook in het ‘après-skydiven’, de vlotte nabespreking aan de bar waar ze video-opnames van hun training intensief bespreken. Teamwork is in deze sport van cruciaal belang.  Een goed team op de grond is een goed team in de lucht. Ze brengen veel tijd samen door, ieder weekend. Het is geen professioneel team, maar particulieren die volledig op zichzelf zijn aangewezen, ook financieel. De bedragen die nodig zijn voor een jaartje skydiven zijn gastronomisch hoog. Echt niet te vergelijken met een partijtje voetbal of tennis. Ieder teamlid zorgt zelf voor een budget van ongeveer 6000 euro per jaar. Dat zegt genoeg.

Gelukkig had Wesly voor z’n sprong nog even tijd voor een heuse studioreportage. We kregen een voldoende groot lokaal toegewezen waar we ons materiaal konden installeren. Het moest snel gaan, want Wesly zou binnen een 45-tal minuten gaan springen, én het opstellen van al het materiaal duurt al gauw zo’n 25 minuten. Zo’n kwartiertje kon Wesly nog voor mijn lens paraderen, daar moest ik het mee doen. Meestal reken ik voor een reportage een uurtje, liefst nog meer. Veel meer dus dan de luttele 15 minuten. Ik legde Wesly uit welke uitstraling ik wilde bereiken en waar hij moest gaan staan. Als een echte sportman nam hij met de nodige discipline de juiste houdingen aan. Gelukkig.

Voor de achtergrond trok ik naar de luchthaven van Deurne, Antwerp Airport. Geen betere achtergrond denkbaar: vliegtuigen en skydiven, een logisch verband. Deurne is een kleine luchthaven waar ook tal van privé-jets zijn gestald in tal van loodsen. Af en toe landen er geen BV’s maar BW’s, Bekende Wereldburgers noem ik ze. Toegang tot de loodsen krijg je niet zomaar, daarvoor moet je een officiële aanvraag indienen met een kopietje van je paspoort. Het gezelschap van een medewerker tijdens de opnames is ook een voorwaarde.

In de luchthaven van Deurne zijn nog enkele oude hallen waar ze jets ‘stockeren’, een soort garagefunctie dus. Veel vrije ruimte heb je niet aangezien iedere hal volgepropt staat met van die superdure toestellen. Gelukkig stonden er ‘maar’ drie jets in de oude hal en kon ik een jet isoleren voor de foto. De oude muren hebben iets nostalgisch en versterken de sfeer in de foto. De contrasten zijn versterkt en ik heb flink gesleuteld met de verlichting in de foto, zowel de lichten van het plafond als het natuurlijke licht. De aandachtige kijker heeft ondertussen begrepen dat de beeldinhoud van onderstaande foto de natuurlijke weergave overstijgt. Maar dat is de bedoeling door er een extra dimensie aan geven.

De foto is 1,1 gigabyte met 5630 x 3162 pixels op 240 ppi, 16 bit in Adobe RGB. Hier kan je de opbouw van de foto zien in photoshop:

Belangrijk aandachtspunt in photoshop is dat je steeds een goede structuur hebt in de opbouw van de foto, en dat je werkt met groepen. Doe je dat niet, geraak je op termijn hopeloos verloren, zeker als je met tientallen lagen werkt wat bij mij meestal het geval is. Voor deze foto heb ik met zes groepen gewerkt, waarvan iedere groep nog heel wat lagen bevat. Zo kan ik gemakkelijk de persoon verplaatsen, de verlichting aanpassen… in eender welke fase van de fotobewerking.

Snowboarder zijn gasten met lef. Ze hebben een waanzinnige controle over een paar centimeters om na een metershoge sprong met een meestercontrole op de juiste spot neer te komen.

Kevin is echt topniveau, wereldklasse van Vlaamse bodem. Een toffe gast met beide voeten op de grond, daar hou ik van. Hij was bereid om zich op een zondag vrij te maken voor de fotoshoot. Veel tijd had hij niet, hij zou voor drie weken naar Amerika vertrekken. Jawel, Kevin reist de hele wereld rond om te trainen en wedstrijden af te leggen. Steeds op zoek naar de beste sneeuw, de hoogste jumps, de verste sprongs. In vergelijking met hem smelten mijn afgelegde kilometers als sneeuw voor de zon, om nog maar te zwijgen van de ecologische afdruk.

Zijn board is niet alleen groter dan ik had verwacht, het is ook superlicht, gemaakt uit een nieuw soort materiaal en een speciale afwerking. Ieder zijn ding, ik heb er geen verstand van. Felle kleuren zijn typisch in het snowboardwereldje, alsook de ruime jas en de gigantische ‘goggle’, of bril voor de niet-kenners onder ons.

Warm had Kevin het, wat wil je, poseren met een winterjas en muts voor die warme lampen. Tijdens de reportage steeg mijn bewondering voor de sportervaring die hij heeft op zijn jonge leeftijd, 20 jaar jong, én hij combineert dit met studies aan de KUL. Knap.

De opnames vonden plaats bij Jelle thuis, een medewerker aan dit project waarover ik in mijn vorige post melding maakte. Hij woont in niet zo ver van de woonplaats van Kevin. Hierdoor konden we de reistijd van Kevin minimaliseren. Veel ruimte hadden we niet waardoor een herinrichting van het interieur nodig. We ontruimden de living volledig: stoelen, zetels… alles moest eruit om plaats te maken voor de opbouw van mijn studio. Zelfs de luchter hebben we vakkundig verwijderd.

Ruimte, een gewenst iets voor een fotostudio. Statieven nemen al snel veel plaats in waardoor een ruimte van minimum 5×6 meter nodig is. Ik plaats steeds twee softboxen aan beide zijden van de persoon, gesandwicht zoals ze zeggen. Het licht moet op de juiste plek vallen, heel gericht, de juiste dosis. Kevin moest op de juiste spot staan, mét zijn gigantisch board. Om het licht juist te richten en lensflare (storend invallend licht in de lens) te voorkomen, maak ik gebruik van grids op m’n softboxen. De Chimera softboxen doen hun werk goed,  goede kwaliteitsproducten die je nodig hebt bij veelvuldig gebruik.

Als afsluiter maakte ik nog enkele profielfoto’s voor Kevin, deze zou hij kunnen gebruiken voor zijn website. Ik plaatste twee zwarte reflectors aan beide zijden van zijn gelaat om een mooie schaduw te krijgen. Eén paraplu met zijdeglans als hoofdlicht zorgde voor een zacht licht met een mooi contrast. Voor mijn andere opnames maak ik gebruik van een beautydish.

Onderstaande foto is in bewerkte vorm 5616 x 3744 pixels op 240 ppi, genomen met een canon 5D mark II. Door zijn 21 miljoen pixels in RAW zijn dit kanjers van formaten waarmee zelfs een MacPro af en toe moeite heeft. Zeker als je weet dat iedere bewerkte foto een heleboel lagen heeft tijdens mijn bewerkingen, en ik in 16-bit werk.

Op 17 februari was het zover: de eerste opname in de reeks van vele.

Maxime Lambreghts, topspeler handbal op nationaal niveau van de club Sasja. Zij speelden ook Europees (reeds in 1974) en namen deel aan verschillende Champion League Qualifications.

Voor Maxime was het de eerste heuse fotoshoot. De studio was niet de eerste de beste locatie, maar het welgekende Alfacam te Lint, één van de grootste opnamestudio’s van Europa.  Een arsenaal flitsers omringde hem, samen met vijf andere aanwezigen. Maxime had veel weg van een fotomodel: hij nam onmiddellijk de gewenste houding en blik aan. Al had ik wel enkele voorbeeldfoto’s laten zien om de gewenste sfeer te bepalen.  Van in het begin top.

Maxime is een kerel, een heuse vent. Hij heeft spiermassa waarvan jij en ik samen nog niet aan kunnen tippen. Welgetraind, duidelijk topsporter en begaan met zijn lichaam, zo zien we het graag.

Vele goede kiekjes vulden mijn laptop, de ene geslaagde foto na de andere. In het begin is het altijd wat zoeken naar de juiste lichtopstelling. Ik fotografeer ‘tethered’, maw, de foto’s verschijnen onmiddellijk op mijn computerscherm. Zaaalig, en je kan meteen veel beter zien waar je kan of moet bijsturen, dan op het kleine scherm van je fototoestel.

Ik besprenkelde Maxime met water om het ‘sportieve’ karakter te tonen: sporters beleven hun sport intens, zweten vaak… daar hou ik van. Puur natuur, intense kracht, discipline, doorzetting, concentratie, kracht… en een beetje water kan hierbij helpen omdat het lijkt dat de sporter transpireert. Ook is hierdoor de reflectie van het flitslicht op de huid prachtig. In mijn ‘flesje’ zit een mengeling van water en glycerine. Hierdoor blijft het water wat langer op de huid. ‘Doe maar’, zegt Maxime, en het flesje deed zijn werk.

Maxime is nu hoofdrolspeler in de foto. Vereeuwigd in een apart beeld.

groeten,

Kristof

www.lookit.be

Een originele naam is het niet, het project ‘sport’, een orgineel plan alleszins wel. Waar ik start, is duidelijk, waar ik eindig niet. Wat vast staat, is dat het een hele tijd in beslag gaat nemen.

Het project bestaat erin om diverse sporters te fotograferen in een studio-omgeving en ze nadien via photoshop in een andere, welgekozen achtergrond te plaatsen. Vreemd zou je zeggen, ach nee, ik hou zielsveel van photoshoppen. Bijna al mijn foto’s zijn op één of andere manier gemanipuleerd. Niet alleen bewerk ik de foto’s met een engelengeduld, ik maak ook gebruik van flitslicht tijdens de opnames. Je raadt het al, ik hou ook van flitslicht. Voor dit project werk ik steeds met een specifieke én gelijkaardige lichtopstelling. Niet één, maar een reeks flitslichten die de studio vullen.

De achtergrond fotografeer ik op een ander tijdstip én andere locatie. Deze locatie is soms een speurtocht voor de padvinders onder ons. Ook zeer tijdrovend aangezien ik per foto een verschillende achtergrond gebruik. Nee nee, geen knip en plakwerk van het internet, daar doen we niet aan mee. Foto’s puur sang, het straffe spul, leve de megabytes. En heel veel kilometers malen.

Welke sporters zoek ik dan? Wel, aangezien er zeer vele disciplines zijn, leek het me het beste om te starten met de iets minder bekende sporten. Sportdisciplines waar we minder vaak iets over horen, of waarvan we minder sporters kennen die dit beoefenen. Een eenvoudig voorbeeld: hoeveel Vlaamse snowboarders of skateboarders ken je die meedraaien op topniveau? Om eerlijk te zijn, ik niet veel. Topniveau? Ja, ik heb voor mezelf enkele uitgangspunten genoteerd:

• een sport die (in mijn ogen) weinig media-aandacht krijgt (in tegenstelling tot sporten waarvan je frequent beelden ziet op commerciële zenders);
• een sport waarvan we een Vlaamse vertegenwoordiger hebben op (inter)nationaal niveau die reeds een (bijna)-titel heeft behaald;
• een sport die onder de Vlaamse bevolking minder bekend is of waarvan er beperkte supporters(groepen) bestaan, in tegenstelling tot de klassiekers (oa. voetbal);
• een sport met een mix van (enkele) eigenschappen zoals snelheid, risico, kracht, gevaar en uithouding, die enkel door een doorgedreven training beheerst kan worden, en vaak op jonge leeftijd wordt gestart met beoefenen.

De zoektocht is begonnen, een project van zeer lange adem.

Tijdens de voorbereiding van dit project werd ik gecontacteerd door drie studenten van de opleiding Multimedia en Communicatietechnologie (KDG): Giel, Jelle en Tim. Zij werken met mij mee én maken op basis van dit project hun eindwerk. Dit werk is een documentaire/reportage over mijn sportproject, als het ware een soort ‘making-of’. Alhoewel dit foto-project ruim een jaar zal duren, gaan ze enkele opnames van sporters volgen achter de schermen en afwerken in de periode juni 2011. Ik ben benieuwd naar hun resultaat.

Een beknopt inzicht in het project heb ik neergepend, een afronding dringt zich op. Genoeg gezegd, er komen nog genoeg momenten om er over te spreken.

groeten,

Kristof

www.lookit.be

Today I was suprised to receive a great mail from Photo Paper.

The message was:

Dear Kristof,
We are delighted to announce that as a Nominee at the 3rd Annual Photography Masters Cup your image(s) “stranger in the sea (Nominated)” will be published in the premiere issue of The Photo Paper, a new magazine being launched by World Photographic Arts.

The picture ‘Stranger in the Sea’ is one of my favorite surrealistic pictures i’ve made. You can find the link of the picture here, and an overview of the gallery of nominees here. Check it out!

This is the picture:

Thank you Photo Paper!

Kristof

This month, the GVA (Gazet van Antwerpen) contacted me for my nomination in the Black & White Spider Awards. So, the next day they published this article…

THANK you GVA! Thank you Bert Provoost!

This is my fourth year on a row i won a nominee at the International Color Awards or Black & White Spider Awards. Feels great!

The 5th Annual Photo Show was attended by 35,000 online viewers who logged on live from 154 countries to see the winners and nominees.

My picture was the ‘deaf fisher’. I made this picture from scratch for a shop who sells hearing aids. It was a big challenge for me. The step from sketch to the final result envolved many steps. Including CGI was necessary. Art directing, photography and retouching was done by me. You can find the link of the picture here, and an overview of the gallery of nominees here. Check it out!

Original, crops 100 %

Hi,

After reading some reviews about the latest Topaz release, the ReMask plug-in,  i thought it was just another ‘similar’ plugin for making extractions. Because i was very happy with the quality of the Topaz Detail plug-in, i wanted to give it a try.

One of the reasons i was a bit sceptic on this release, was because of my bad experiences with the ‘extraction’ tool in photoshop. The poor results and complaints from users were probably the main reason for Adobe to place the extract tool only on the ‘goodies’ CD, so you have to install it separatly… And yes, there are many good other extraction plug-ins available on the market, so why give this another try?

So, after installing the Remask plug-in, i confronted it with this very hard to extract image:

The image has a lot of similar colors on the fore- and background: brown, gray… and a lot of midtones. So, this is a real challange for masking! I know that people are always looking for the ‘magic bullet’, or the one and only plug-in available that does everything in just one step. If you believe the commercials, yes, this kind of software exists… If you have some experience, no, this doesn’t exist, believe it or not. Ok, maybe i’m too pessimistic… Extracting images with one-coloured backgrounds, images with high contrasts… they are pretty easy to extract or mask. Most software out there have good results. But, with images as above, you really have to play around with masks and blendings if you want a realistic mask at 100 % view.

So, the thing about the Topaz Remask plug-in that i really like, is that it creates a mask. So, you can use this mask for further blending the image! Cool.

I compared the result of the Topaz plug-in with the out of date Extract tool, and, yes, there is a big difference! I placed the extracted image on a black background, and zoomed in on 100 %. Here are some screenshots:

Extract tool, 100 %

As you can see, the Extract tool has a pretty good result on parts of the image that are ‘easy to mask’, but as expected, once the image has ‘difficult’ parts (fur, blurred parts…), the extract tool fails. It shows hard edges, bad transitions. So, nothing new for me. And, you have no layer mask at all!

Next, i tested the Topaz Remask plug-in.

Topaz Remask plug-in, crops 100 %:

I must admit i was surprised. The results a good, pretty good. I’m satisfied. I’m aware that this kind of image has to unleash the beast inside the extraction software. It’s also fast, but that’s not so important for me, the result matters. The mask is ready for you in the channel pallette:

Isn’t that great? So, now, it’s up to you to fine-tune your mask. Yes, masking is hard work! So, using the Topaz Remask plug-in not only speeds up your workflow, it delivers good quality masks for further fine-tuning your image.

Here are some crops of the Topaz mask. The plug-in gives you the possibility to refine your mask.

Topaz Remask plug-in at 300 %, no refinement

As you can see, the mask fails on some details. But, this is a crop on 300 %! I know, sometimes i’m a freak but that’s my way of ‘scanning’ the quality of images. I refined some parts of the image:

Before refinement:

After refinement:

My opinion: the result isn’t better. I’m convinced that refining you image can help, as long as the content of the image is ‘pretty good to mask’. Once you’re dealing with fur and blurred parts, you have to refine it yourself…

For my next test, i used a very easy image to mask: a giraffe against a blue sky. For this extraction, i used the ‘Color Range’, one of my favorite tools in photoshop.

Original image:

Color Range, crop 100%:

As you can see, the color range is very good for images like this, it is very powerful, soft transitions and very fast. Making this kind of mask can be done in about 20 seconds. And with the ‘Refine Edges’ command, you’re a big stap further for making professional masks.

What about the Topaz Remask plug-in? Well, here it is:

Topaz Remask, 100 % crop:

Hmm, not much different. The Topaz plug-in is pretty similar, you really have to look very good to see some differences. Some transitions are less soft than the color range, but it looks pretty natural, allthough i would keep on fine-tuning this masks… The Remask plug-in isn’t ‘ for this kind of images’ clearly better than the refine edges. In fact, it takes a more time to create. But, i have to say, the Topaz plug-in does a pretty good job. But, for images as below, the Color Range is a pain in the back, and therefore the Topaz plug-in comes in very handy:

This is a big challenge. After throwing the Topaz plug-in over it, this were the results:

Topaz 100 % crop, no refinement:

I know, still some hard transitions, even after the refinement:

After the refinement, the hard to mask parts look pretty the same, just as on the first image. But, don’t forget, this is a 100 % crop. I placed the monkey on a new background (image on 50 %):

Yes, it looks good, very good! But, keep in mind that you always have to scan your images at 100 % to compare your result.

Conclusion:

Based on my first impression i’m satisfied. The plug-in does what i expect: it makes a good mask, easy to use, a very steep learning curve. No manual needed, once you read the basic instructions you’r on your way. The mask has now and then some hard transitions on some parts of the image with fur, but that’s normal, fur and blurred parts have always to be refined…

If time is money and you’r looking for a good masking software, than this plug is your thing. Using the Topaz mask without further refining is sufficient for most images. But, if you’r after professional high-end masks, than the Topaz mask has to be refined. So, using the Topaz plug-in for starting to make a basic mask is a very good workflow. I would suggest downloading the evaluation software and give it a try.

For a introductory price you can buy it for $29.99 (expire October 31, 2009), that’s really a bargain. The retail price for $69.99 is pretty high, but it’s a nice piece of software. I advice you to buy a Topaz bundle, they deliver high qualilty enhancement software, but maybe that’s something you already knew…

Good luck,

Kristof

www.lookit.be

Step 1: Find the right reference material

Well,

I didn’t know what a warthog was, do you? I had to ask it twice, ‘A warthog you say?’. It is an ‘African Lens Pig’, a wild member of the pig family that lives in Africa (Wikipedia). When I saw a picture of it, I was thinking at Timon and Pumbaa, you know, the two  characters from Walt Disney.

So, my talented colleague Daniel Hanze had a nice challenge: modeling a warthog. Not only modeling the animal, but also adding the texture, fur and rendering. The warthog had to act as a model, standing in a photo studio on white paper. Nothing special, but this way, the viewer isn’t distracted from other details around the animal such as a background or probs.

The only thing we had to add in the studio with the warthog was mud, yes mud: sand and water. That was my part After playing with mud a whole afternoon, taking too many pictures, the complete make-over in photoshop could start. That was fun!

Step 2: Start modeling

Step 3: Adding texture

subsurface scattering

specular

diffuse

Bump

Step 4: Lighting setup and rendering

Studio and light setup

Ambient Occlusion

Modo has some nice ‘fur’ features!

Step 5: Retouching and adding mud

Voila, that’s our Warthog!

Cheers,

Kristof & Daniel

www.lookit.be

Hi,

Some days ago, I was (again) in the mood for creating a high contrast image, starting from scratch. It has a special effect, it’s maybe not a picture you’ll hang on your wall, but I like some experimenting. I’ve got some questions about how you can achieve this contrast, so, I’ve made a tutorial, a screencast, which you can find on my site.

Here’s the result.

Here are some parts of it, the retouched version and the original:

As you already guessed, I really like contrast. It is something you achieve step by step, not just a plug-in that does the magic for you. No, it takes a lot of time. So, just watch the screencast on my site, and if you have any question, just send me an e-mail.

Cheers,

Kristof

www.lookit.be